ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

* دیگه به اینجام رسیده! 

_______________

مطلب مرتبط: ديار اژدها(آرشيو آذر 1387)

شاید دیگه ننوشتم اما دلم آروم نمی‌گیره٬ اگر دوباره خواستم بنویسم کوتاه کوتاه کوتاه می‌نویسم. 

باز كن پنجره را

من تو را خواهم برد ؛

به عروسي عروسك هاي

كودك خواهر خويش ؛

كه در آن مجلس جشن

صحبتي نيست ز دارايي داماد و عروس

صحبت از سادگي و كودكي است

چهره اي نيست عبوس .

كودك خواهر من

در شب جشن عروسي عروسك هايش مي رقصد

كودك خواهر من ،

امپراطوري پر وسعتش را هر روز ،

شوكتي ميبخشد .

نام تو را مي خواند !

          _ گل قاصد آيا

          با تو اين قصه خوش خواهد گفت ؟! _

باز كن پنجره را

من تو را خواهم برد

به سر رود خروشان حيات ،

آب اين چسمه به سر چشمه نمي گردد باز ؛

بهتر آنست كه غفلت نكنيم از آغاز .

باز كن پنجره را ! _

                               _ صبح دميد ! . 

قـــم بـــــدكى نيست از براى محصِّل

سنگك نــــرم و كبـــاب، اگر بگذارد 

...

حــــــوزه علميّــــــــه داير است و ليكن

 خـــــــانِ فرنگى مـــــآب، اگر بگذارد

... 

عينك بــــــا آب و تـــاب، اگر بگذارد

.... 

پينكى و چُرت و خــواب، اگر بگذارد 

...

امروز يه دنيا رو خراب كردم.