_______________

مطلب مرتبط: ديار اژدها(آرشيو آذر 1387)

شاید دیگه ننوشتم اما دلم آروم نمی‌گیره٬ اگر دوباره خواستم بنویسم کوتاه کوتاه کوتاه می‌نویسم. 

باز كن پنجره را

من تو را خواهم برد ؛

به عروسي عروسك هاي

كودك خواهر خويش ؛

كه در آن مجلس جشن

صحبتي نيست ز دارايي داماد و عروس

صحبت از سادگي و كودكي است

چهره اي نيست عبوس .

كودك خواهر من

در شب جشن عروسي عروسك هايش مي رقصد

كودك خواهر من ،

امپراطوري پر وسعتش را هر روز ،

شوكتي ميبخشد .

نام تو را مي خواند !

          _ گل قاصد آيا

          با تو اين قصه خوش خواهد گفت ؟! _

باز كن پنجره را

من تو را خواهم برد

به سر رود خروشان حيات ،

آب اين چسمه به سر چشمه نمي گردد باز ؛

بهتر آنست كه غفلت نكنيم از آغاز .

باز كن پنجره را ! _

                               _ صبح دميد ! . 

قـــم بـــــدكى نيست از براى محصِّل

سنگك نــــرم و كبـــاب، اگر بگذارد 

...

حــــــوزه علميّــــــــه داير است و ليكن

 خـــــــانِ فرنگى مـــــآب، اگر بگذارد

... 

عينك بــــــا آب و تـــاب، اگر بگذارد

.... 

پينكى و چُرت و خــواب، اگر بگذارد 

...

امروز يه دنيا رو خراب كردم.

                                              خنده‌ي تلخ من از گريه غم‌انگيز‌تر است

                                            كار من از گريه گذشته‌ كه به آن مي‌خندم

اگه امكانش هست يكي شماره‌ي ايرانسلي، تاليايي يا حتي همراه اولي از خدا به من بده. به جون خودم دلم براش تنگ شده.